- 27-08 Fidea MTB Cup Geraardsbergen...
- 24-08 Succesvolle strategie in...
- 12-08 Mooie marathon in Neustadt an...
- 06-08 2010 UCI World Cup #5 - Val...
- 29-07 2010 UCI World Cup #4 -...
- 22-07 Nederlands Kampioenschap...
- 12-07 Steenwijk: de 'generale'
- 02-07 Bergrace #4: Oosterbeek
- 15-06 Goud in Groesbeek
- 15-06 Raid des Hautes Fagnes
14-10-2009
21:20
Het heeft even geduurd, maar eindelijk heb ik tijd gevonden om te vertellen over mijn laatste mountainbike wedstrijd van het seizoen. Hoewel, echt mountainbiken is het niet in Gieten vanwege de weinige hoogtemeters, maar met mijn crosser had ik er ook niet aan willen komen. Vorig jaar had ik al ervaren dat het daar toch net iets te lang en te hobbelig voor is. Voor al die mensen die het elk jaar weer volhouden om met hun crosser te verschijnen: respect!
De week ervoor had ik mijn deelname aan Winterslag opgezegd om mijzelf goed te kunnen voorbereiden op Gieten. In Gieten waren nog wat UCI puntjes te scoren, zodat ik mogelijk volgend jaar nog kans zou hebben op deelname aan een wereldbeker. In dat weekend heb ik zaterdags een clubwedstrijd met de racer gereden en zondag een flinke toertocht door het Brabantse landschap dat goed te vergelijken was met Gieten.
Het bleek de perfecte voorbereiding. Al met de start kon ik het tempo wel aan en kon ik tussen de andere dames mee blijven rijden. Na wat meer kilometers werden de gaten wat groter ik reed rond de 12e plek. Voor ronde 1 kreeg ik de kans om één van de Britse selectie dames in te halen en daar raakte ik natuurlijk erg enthousiast van. Deze dame bleek even pech gehad te hebben en langzaam kwam ze weer dichterbij en haalde me weer in. Hmm, dat was jammer. Aanhaken zat er even niet in, maar ik had goede hoop dat ik later in de wedstrijd wel een restje extra energie zou vinden. Helaas was dat niet het geval, maar had ik het geluk dat de Britse dame helemaal leeg was en ik haar voor een tweede en laatste keer weer kon inhalen.
Inmiddels had ik de balans kunnen opmaken en kwam tot de conclusie dat ik toch wel voor een paar dames aan het rijden was waar ik het hele jaar nauwelijks voor had gezeten. Eén van die dames was Karen Brouwer. Toen ik nog 10km moest zag ik haar in een lus opeens wel heel erg in de buurt rijden en voor ik het wist was het haar gelukt om in een groep mee te rijden en mij bij te halen. Het laatste deel van de wedstrijd had ik veel alleen moeten rijden en dat had mijn tempo juist naar beneden gehaald. Het lukte me om in het wiel van Karen en het groepje te blijven en het voelde ook wel alsof ik dat vol zou kunnen houden.
Totdat.... we bij de een paar zandklimmetjes kwamen. Deze waren prima te rijden, behalve door mensen op een crosser. En natuurlijk, voor mij reed eerst Karen, daarna een crosser en daarna ik. Niet de beste positie dus. Ik heb de crosser nog verzocht me de ruimte te geven, maar blijkbaar ging ook hij helemaal op in zijn wedstrijd en moest ik afstappen daar waar hij dat ook deed. Ik kon de tijd niet meer goedmaken en moest uiteindelijk zien hoe Karen zo'n 10 seceonden voor me over de fnish reed. Ik eindigde als 12e en kan niets anders zeggen dan dat ik goed heb gereden en wellicht wel de beste wedstrijd van mijn seizoen heb gehad. Mooi om mee te eindigen toch?






